3.000.000 «κατοικίδιες» μέλισσες

Ο μελισσοκόμος Άντριαν Βαλέρο από το Μαϊάμι ανέφερε πως έβγαλε μέσα από ένα σπίτι το δεύτερο μεγαλύτερο σμήνος – 3.000.000 μέλισσες - που έχει συναντήσει μέχρι στιγμής στην 20ετή καριέρα του.

Ο Βαλέρο δήλωσε πως κλήθηκε να βγάλει το σμήνος από το σπίτι, όταν τρεις κάτοικοι της περιοχής κατήγγειλαν ότι δέχτηκαν τσίμπημα από τις μέλισσες, ενώ συμπλήρωσε πως οι ιδιοκτήτες του σπιτιού λείπουν εδώ και ένα χρόνο περίπου.

 «Πρόκειται για ιταλικές μέλισσες και δεν μου κάνει καθόλου εντύπωση που τσίμπησαν τους γείτονες γιατί το συγκεκριμένο είδος μελισσών θεωρείται αρκετά επιθετικό, ιδίως αν τις ενοχλήσεις,» δήλωσε ο Βαλέρο.

Ο μελισσοκόμος πρόσθεσε πως το σμήνος, που ήταν αρκετά μεγάλο ώστε να παράγει 28 κιλά μέλι, μεταφέρθηκε σε ένα μελισσοκομείο, μακριά από την κατοικημένη περιοχή.

ΠΗΓΗ


PATHFINDER

Ζωτικής σημασίας η παγκόσμια κρίση της μέλισσας

 

 

Του Χρήστου Σύλλα

syllas@kathimerini.gr 

  

Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν έλεγε κάποτε ότι «αν οι μέλισσες εκλείψουν, το ανθρώπινο είδος δεν θα αργήσει να τις ακολουθήσει». Ερευνητές και άνθρωποι του μελισσοκομικού κλάδου μιλούν στο kathimerini.gr για τη σημασία της μέλισσας και εφιστούν την προσοχή της ελληνικής πολιτείας για την προστασία του μικρού στο δέμας αλλά σπουδαίου για το οικοσύστημα, εντόμου.

Πρόσφατα δημοσιεύματα του BBC και του Reuters έθεταν επιτακτικά το ερώτημα για το τι προκαλεί το θάνατο των μελισσών σε παγκόσμιο και ευρωπαϊκό επίπεδο και ποιες ενδεχομένως να είναι οι συνέπειες τόσο σε οικονομικό επίπεδο, όσο και σε επίπεδο οικοσυστήματος.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, το κόστος που θα κληθούμε να πληρώσουμε για την κρίση της μελισσοκομίας και της αυξανόμενης θνησιμότητας των μελισσών δεν θα φανεί μόνο στην αύξηση της τιμής του μελιού του καφέ ή του χυμού από πορτοκάλι -και αυτό διότι οι μέλισσες επικονιάζουν την πλειονότητα των δέντρων του καφέ και τις πορτοκαλιές-, αλλά θα έχει αρνητικές συνέπειες στην ισορροπία της ευρύτερης διατροφικής αλυσίδας.

 

«Το μέλι και τα άλλα προϊόντα της κυψέλης είναι πολύ μικρής σημασίας όταν συγκρίνονται με τις ωφέλειες που έχει ο άνθρωπος από τη μέλισσα με την επικονίαση που επιτελεί στις διάφορες καλλιέργειες και στην άγρια βλάστηση», αναφέρει χαρακτηριστικά ο κ. Πασχάλης Χαριζάνης, γεωπόνος-αναπληρωτής καθηγητής Πανεπιστημίου και επικεφαλής του Εργαστηρίου Μελισσοκομίας του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Πληθώρα ερευνών αποπειράται να αναδείξει τη σχέση της μέλισσας και τη συμβολή της στην παραγωγή τροφίμων με μετρήσιμα δεδομένα, έργο εξαιρετικά δύσκολο που απαιτεί απαραιτήτως συνεχή επιστημονική σύγκλιση και συνεργασία. «Ένα πολύ μεγάλο μέρος των φυτών του πλανήτη μας παράγουν καρπούς και πολλαπλασιάζονται με την συνεισφορά της μέλισσας μέσω της επικονίασης. Βέβαια, δεν είναι εύκολο να μετρήσει κανείς πόσο ακριβώς είναι η εξάρτηση από τη συμβολή της μέλισσας στα τρόφιμα που έρχονται στο τραπέζι μας», εξηγεί στο kathimerini.gr η κ. Φανή Χατζίνα, βιολόγος και ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Μελισσοκομίας του Εθνικού Ιδρύματος Αγροτικής Έρευνας (ΕΘΙΑΓΕ).

Ανακοίνωση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αναφέρει κατά προσέγγιση ότι τα τρία τέταρτα της παραγωγής τροφίμων εξαρτώνται από τις μέλισσες την ίδια στιγμή που 4 στα 5 λαχανικά που καλλιεργούνται σε ευρωπαϊκό έδαφος εξαρτώνται από την επικονίαση των μελισσών.

Όσο για την οικονομική αποτίμηση της παραγωγής του κυριότερου επικονιαστή καλλιεργούμενων φυτών: «μελέτη που διεξήχθη το 2005 από δύο ιδρύματα της Γαλλίας και Γερμανίας αναφέρει ότι η επικονίαση από τα έντομα συνεισφέρει κατά 153 δισ. ευρώ ετησίως και αντιστοιχεί στο 9,5% της παγκόσμιας γεωργικής παραγωγής», μας πληροφορεί ο κ. Χαριζάνης.

Σύνδρομο κατάρρευσης, το περιβάλλον προειδοποιεί

Η διαταραχή ή αλλιώς το σύνδρομο κατάρρευσης των μελισσιών (Colony Collapse Disorder) είναι η ονομασία που έδωσαν ερευνητές στις ΗΠΑ στο φαινόμενο μαζικών απωλειών μελισσιών. Οι απώλειες έφτασαν κατά περίπτωση μέχρι και στο 90% με το μέσο όρο απωλειών το 2007 να ανέρχεται στο 31,8%.

Πέρα από την απώλεια εισοδήματος αναφορικά με το μέλι και άλλα προϊόντα της κυψέλης, αισθητή ήταν και η οικονομική απώλεια από την ενοικίαση των μελισσιών σε καλλιέργειες για επικονίαση. Από τότε, η διεθνής επιστημονική κοινότητα ερευνά τα συμπτώματα αλλά και τις αιτίες που οδηγούν στις πέρα από το συνηθισμένο απώλειες των μελισσιών. Το CCD χωρίς ακόμα να είναι ένα πλήρως κατανοητό φαινόμενο -χρησιμοποιείται περισσότερο για να περιγράψει τις ταχύτατες απώλειες του ενήλικου πληθυσμού του μελισσιού-, έχει δώσει το ερέθισμα και στην Ευρώπη να ασχοληθεί με την παρακολούθησή και την ερμηνεία του.

«Στην Ευρώπη γενικότερα υπάρχει μια αρκετά μεγάλη μείωση του πληθυσμού των μελισσοσμηνών αλλά και των ίδιων των μελισσών οι οποίες δεν είναι ικανές να επιζήσουν. Τα ποσοστά αυτά κυμαίνονται από 30% έως και 40%», σχολιάζει η κ. Χατζίνα. Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με πληροφορίες που έχει συλλέξει o Eυρωπαϊκός Οργανισμός Ασφάλειας Τροφίμων (EFSA) από τα κράτη-μέλη, δεν διευκρινίζεται εάν η αναφερόμενη θνησιμότητα μελισσιών είναι η ίδια με αυτή των ΗΠΑ.

Για παράδειγμα στην Ελλάδα αν και έχουμε απώλειες μελισσιών δεν έχουμε παρατηρήσει τα ίδια συμπτώματα με το Σύνδρομο Κατάρρευσης όπως περιγράφεται στις ΗΠΑ. «Η κατάρρευση μελισσιών στη χώρα μας οφείλεται σε αρκετές ίδιες αιτίες αλλά ο συνδυασμός των αιτιών είναι τέτοιος που δεν έχει τα ίδια συμπτώματα», διευκρινίζει ο κ. Χαριζάνης.

Πολυδιάστατη αντιμετώπιση, έκκληση στην πολιτεία

Δεν είναι εύκολο να αποφανθεί κανείς με μια απάντηση για το τι φταίει για τη μείωση του πληθυσμού των μελισσοσμηνών και των διαταραχών που παρατηρούνται στη συμπεριφορά τους. Οι απαντήσεις των επιστημόνων συγκλίνουν, αποδεικνύοντας ότι η γνώση για τις ασθένειες που εμφανίζουν οι μέλισσες υπάρχει. Αυτό που μάλλον είναι το ζητούμενο είναι η ερμηνεία της αλληλεπίδρασης των αιτιών που προκαλούν την κατάρρευση των μελισσιών.

«Οι κλιματολογικές συνθήκες έχουν αλλάξει και το επιβαρυμένο περιβάλλον στο οποίο ζούμε επηρεάζει και την υγεία της μέλισσας. Την ίδια στιγμή, η αύξηση των εντομοκτόνων -σκευασμάτων εξαιρετικά ισχυρών- που πέφτουν στις περιοχές γύρω από τα μελίσσια αποτελούν μια από τις κυριότερες αιτίες για τις απώλειες των μελισσών, τις οποίες και δηλητηριάζουν», επισημαίνει στο kathimerini.gr o Ανδρέας Θρασυβούλου, Καθηγητής Μελισσοκομίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

«Απώλειες παρατηρούνται επίσης από μια νέα ασθένεια που οφείλεται στο παράσιτο (πρωτόζωο) Nosema ceranae το οποίο εντοπίστηκε στη χώρα μας το 2006», συμπληρώνει.

Αν και στην Ελλάδα δεν έχουμε ολοκληρωμένο πρόγραμμα παρακολούθησης της υγείας των μελισσοσμηνών (αξιολόγηση συρρίκνωσης πληθυσμού, κατάρρευσης μελισσιών και θνησιμότητας τους) όπως συστήνεται από την ευρωπαϊκή ντιρεκτίβα 96/23/EC, η συνεργασία των διάφορων ερευνητικών εργαστηρίων με τους μελισσοκόμους φαίνεται να είναι αγαστή, ανεπαρκής όμως εξαιτίας της απουσίας οργανωμένου σχεδίου από την πολιτεία.

«Συνεργαστήκαμε με το ΕΘΙΑΓΕ και το εργαστήριο Ζωολογίας του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, φτιάξαμε ερωτηματολόγια για την καταγραφή των απωλειών των μελισσών ώστε να συνταχθεί σχετική μελέτη», λέει στο kathimerini.gr o κ. Βασίλης Ντούρας, Αντιπρόεδρος Ομοσπονδίας Μελισσοκομικών Συλλόγων Ελλάδος, κάνοντας παράλληλη έκκληση στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης για ταχύτερη συμπαράσταση στο μελισσοκομικό κλάδο.

«Έχουμε ζητήσει την απαγόρευση των νεονικοτινοειδών εντομοκτόνων τα οποία ήδη έχουν απαγορευτεί στην Ευρώπη. Κανονικά, μπροστά σ' αυτήν την κρίση, θα έπρεπε να έχουμε τα αρμόδια υπουργεία συνεταίρους μας σ' αυτήν την προσπάθεια», καταλήγει ο κ. Ντούρας.

Περιμένοντας κονδύλια και αποφάσεις

Ενώ ο μελισσοκομικός κλάδος επλήγη ιδιαίτερα το 2007 (απώλειες 50%-60%) και αναμένει κρίσιμες πολιτικές αποφάσεις -όπως την επίλυση του ζητήματος της τοποθέτησης των μελισσοσμηνών, τις αποζημιώσεις για το 2007 καθώς και την τελεσφόρηση της απόφασης του ΕΛΓΑ (Oργανισμού Eλληνικών Γεωργικών Aσφαλίσεων) για το επίδομα ασφάλισης ασθενειών των μελισσών- οι επιστήμονες, από τη μεριά τους, εκφράζονται με τα καλύτερα λόγια για τους μελισσοκόμους, ενώ δεν παραλείπουν να αναφερθούν στα ελάχιστα κονδύλια που τους αναλογούν για έρευνα.

«Οι Έλληνες μελισσοκόμοι είναι πάρα πολύ καλοί σαν επαγγελματίες. Διαβάζουν και ενημερώνονται διότι αγαπούν αυτό που κάνουν και το βλέπουν σαν μεράκι», λέει χαρακτηριστικά ο κ. Θρασυβούλου. «Οι μελισσοκόμοι της Ελλάδος είναι οι πιο διαβασμένοι αγρότες που έχουμε», συμφωνεί και ο κ. Χαριζάνης.

Ωστόσο, τα ερωτηματολόγια που καλούνται να διαμορφώσουν οι ερευνητές, η ένταξη ποιοτικών χαρακτηριστικών στην έρευνα με ad hoc συνεντεύξεις καθώς και ο εξοπλισμός των εργαστηρίων που εξετάζουν την τοξικότητα των σκευασμάτων που πλήττουν ή όχι τις μέλισσες, είναι ένας μηχανισμός που απαιτεί αν μη τι άλλο κονδύλια και δη δίκαιη και έγκαιρη διανομή τους.

«Όσον αφορά στα ερευνητικά προγράμματα και τις επιδοτήσεις για τη 'βελτίωση της παραγωγής και εμπορίας των προϊόντων της μελισσοκομίας σύμφωνα με τον κανονισμό 797/04 (Ε.Κ.), ένα πολύ μικρό μέρος αντιστοιχεί στην έρευνα και αυτό δεν ξεπερνά το 6-7%», επισημαίνει η κ. Χατζίνα. «Από το 1987 μέχρι σήμερα, τα χρήματα που προορίζονται για την μελισσοκομία δεν έχουν κατορθώσει να πάνε σε παραγωγικές δράσεις και υποδομές. Όταν τελειώσουν αυτές οι επιδοτήσεις από την Ε.Ε. θα διαπιστώσουμε ότι χάσαμε μια μεγάλη ευκαιρία να δημιουργήσουμε τις απαραίτητες υποδομές ανάπτυξης», συμπληρώνει ο κ. Θρασυβούλου.

Η εικόνα της έρευνας στον μελισσοκομικό κλάδο δεν συγκρίνεται βέβαια με αυτή του εξωτερικού. Σε χώρες όπως η Βρετανία ή η Ολλανδία το ποσό που απορροφάται στην έρευνα και αρκετές φορές με τη συμμετοχή εθνικών κονδυλίων αγγίζει το 50%. Πρόσφατα μάλιστα στη Βρετανία, η Ομοσπονδία των Μελισσοκόμων ζητούσε οκταπλάσια αύξηση των ερευνητικών δαπανών από 200.000 λίρες σε 1,6 εκατομμύρια λίρες. Και αυτό σε μια χώρα που έχει τέσσερις φορές μικρότερη παραγωγή μελιού από την Ελλάδα και αριθμεί περίπου 5 φορές λιγότερες μελισσοκυψέλες…

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από Efsa, Eυρωπαϊκή Ένωση, omse.gr

Ένας μύκητας και ένας ιός αποδεκάτιζαν τις μέλισσες στις ΗΠΑ, αναφέρουν οι επιστήμονες

Φως στα μυστηριώδη αίτια της σημαντικής μείωσης του αριθμού των μελισσών στις ΗΠΑ τα τελευταία χρόνια έριξαν Αμερικανοί επιστήμονες ενοχοποιώντας έναν μύκητα από κοινού με έναν ιό.

Από το 2006 ο αριθμός των μελισσών στις αποικίες στις ΗΠΑ σημείωσε κάθετη πτώση που ξεπέρασε το 20% και έφτασε μέχρι και το 40% σε κάποιες περιπτώσεις. Αρχικά, τα αίτια παρέμεναν αβέβαια: η πτώση είχε αποδοθεί σε εντομοκτόνα ή στα γενετικά τροποποιημένα φυτά, αναφέρουν οι New York Times.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=33&artid=359620&dt=09/10/2010#ixzz12BMXvbXL

Πατήστε και το παρακάτω link να διαβάσετε την έρευνα


http://www.plosone.org/article/info%3Adoi%2F10.1371%2Fjournal.pone.0013181

Ελιξίριο νεότητας χαρακτηρίζουν οι επιστήμονες το μελι

Eλιξίριο νεότητας χαρακτηρίζουν οι επιστήμονες το μέλι, καθώς νεότερες έρευνες έδειξαν ότι προστατεύει από την εκφύλιση το DNA των κυττάρων. Eιδικότερα, βρέθηκε ότι το μέλι αποτρέπει το σχηματισμό ελεύθερων ριζών στον οργανισμό και προστατεύει το DNA των κυττάρων, μετά από έκθεση σε οξειδωτικούς παράγοντες. Oι τελευταίοι ευθύνονται ως γνωστόν για μία σειρά ασθενειών, όπως οι καρδιαγγειακές και οι νευρο-εκφυλιστικές παθήσεις, ο καρκίνος ή ακόμα και η φυσιολογική γήρανση. Tα παραπάνω στοιχεία παρουσίασε χθες σε εκδήλωση που οργάνωσε η μελισσοκομική εταιρεία «Aττική», ο αναπληρωτής καθηγητής στο Eργαστήριο Bιολογικής Xημείας του Πανεπιστημίου Iωαννίνων κ. Δημ. Γαλάρης. H αναπληρώτρια καθηγήτρια Bιολογικής Xημείας κα Παρ. Mουτσάτσου Λαδικού παρουσίασε νέα δεδομένα από τα οποία προκύπτουν ότι το ελληνικό μέλι εμφανίζει αντιοιστρογονική δράση σε κύτταρα καρκίνου του μαστού, αναστολή στον κυτταρικό πολλαπλασιασμό κυττάρων καρκίνου του προστάτη, καθώς και θετική επίδραση στα οστά. Σε ό,τι αφορά τη θερμιδική του αξία, ο διαιτολόγος κ. Aν. Παπαλαζάρου τόνισε πως το μέλι δεν συγκαταλέγεται στα παχυντικά τρόφιμα, καθώς προσφέρει σε λίγες θερμίδες μεγάλη θρεπτική αξία και υψηλά ποσοστά ευχαρίστησης, κάνοντας τον οργανισμό μας να περιορίζει άλλες υψηλοθερμιδικές πηγές γεύσης.

ΠΗΓΗ

ΗΜΕΡΗΣΙΑ

Θεραπεία με ένα τσίμπημα μέλισσας

Το τσίμπημα μιας μέλισσας θα έκανε πολλούς να τρέξουν στο νοσοκομείο.

Στον κανόνα αυτόν, όμως, υπάρχει και μια εξαίρεση: βρίσκεται σε μια κλινική του Πεκίνου όπου σχηματίζονται ουρές από ανθρώπους που πιστεύουν στις ευεργετικές ιδιότητες του κεντριού. Η συγκεκριμένη θεραπεία, η οποία συνίσταται στο τσίμπημα από μέλισσες σε ορισμένα σημεία του σώματος του ασθενούς, έχει ιστορία 3.000 ετών στην Κίνα, αλλά εγκρίθηκε ως μέθοδος από τις αρχές μόλις το 2007. Ως τεχνική έχει πολλές ομοιότητες με τον βελονισμό και για τους υποστηρικτές της θεραπείας το δηλητήριο της μέλισσας θεωρείται φυσικό φάρμακο για την αντιμετώπιση των ρευματισμών, της αρθρίτιδας, αλλά και μιας σειράς από άλλες παθήσεις.

«Η θεραπεία με το τσίμπημα της μέλισσας έχει ευεργετικά αποτελέσματα σε ανθρώπους που υποφέρουν από ασθένειες των οστών και των αρθρώσεων» αναφέρει Ουάνγκ Τζινγκ, γιατρός στην κλινική του Πεκίνου. «Το δηλητήριο της μέλισσας συμβάλλει στην καλή κυκλοφορία του αίματος, μειώνει τις φλεγμονές και απαλύνει από τον πόνο» προσθέτει. Οι μέλισσες που χρησιμοποιούνται στην κλινική είναι διασταύρωση δύο ειδών από την Ιταλία και τον Περσικό Κόλπο. Σύμφωνα με τους γιατρούς, το 0,3 χιλιοστών κεντρί τους και τα 0,3 μικρογραμμάρια δηλητηρίου είναι η ιδανική συνταγή θεραπείας. Αυτοί αποφασίζουν για πόσο χρονικό διάστημα θα μείνουν τα κεντριά στο σώμα του ασθενούς και πόσες μέλισσες θα χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία. Σε κάποιες περιπτώσεις, ένας ασθενής μπορεί να δεχθεί έως και 200 τσιμπήματα.

ΠΗΓΗ

ΤΑ ΝΕΑ

ΑΠΟΨΗ: Συμπεριφορά μελισσών και πιστωτικός κίνδυνος

Του Γιαννη Mαρινακη
Λέκτορας, Πολυτεχνείου Κρήτης

Απόσπασμα από μελέτη στην οποία συμμετείχαν επίσης η ερευνήτρια του Πολυτεχνείου Κρήτης Μαγδαληνή Μαρινάκη και ο καθηγητής Κ. Ζομπουνίδης.

Οι αποφάσεις για την αξιολόγηση του πιστωτικού κινδύνου εταιρειών περιλαμβάνουν δύο κύρια θέματα: τον καθορισμό της πιθανότητας αθέτησης των υποχρεώσεων και την εκτίμηση από πιθανά μελλοντικά οφέλη και ζημίες από τη χρηματοδότηση. Οι χρηματοοικονομικές αποφάσεις βασίζονται σε μοντέλα ταξινόμησης τα οποία χρησιμοποιούνται για να τοποθετήσουν ένα σύνολο παρατηρήσεων (εταιρειών) σε προκαθορισμένες κλάσεις (για παράδειγμα, αξιόπιστες και αναξιόπιστες εταιρείες). Αυτά τα μοντέλα πρέπει να είναι όσο γίνεται πιο ακριβή

Ο αλγόριθμος Βελτιστοποίησης Ζευγαρώματος Μελισσών μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την επίλυση του συγκεκριμένου προβλήματος.

Ο Αλγόριθμος Βελτιστοποίησης Ζευγαρώματος Μελισσών προσομοιώνει τη διαδικασία ζευγαρώματος της βασίλισσας των μελισσών στην κυψέλη. Η διαδικασία ζευγαρώματος της βασίλισσας ξεκινάει όταν η βασίλισσα αποφασίζει να πετάξει μακριά από τη φωλιά, κάνοντας την πτήση ζευγαρώματος η οποία ξεκινάει με ένα χορό που πραγματοποιείται από τη βασίλισσα και στη συνέχεια οι κηφήνες την ακολουθούν και ζευγαρώνουν με αυτήν στον αέρα. Η βασίλισσα καταδιώκεται από ένα μεγάλο σμήνος από κηφήνες. Η γονιμοποίηση τελειώνει με τον θάνατο του κηφήνα και με τη βασίλισσα να έχει πάρει το σημάδι ότι ζευγάρωσε. Η βασίλισσα μπορεί να ζευγαρώσει πολλές φορές κατά τη διάρκεια μιας πτήσης, αλλά ο κηφήνας μονάχα μία. Σε κάθε ζευγάρωμα με διαφορετικό κηφήνα, το σπέρμα του κηφήνα αποθηκεύεται στη σπερματοθήκη της βασίλισσας για να δημιουργήσει το γενετικό υλικό της αποικίας. Κάθε φορά που η βασίλισσα γεννάει γονιμοποιημένα αυγά, χρησιμοποιεί μια μείξη από το σπέρμα που έχει αποθηκεύσει από όλους τους κηφήνες στη σπερματοθήκη της.

Ο αλγόριθμος για το πρόβλημα αξιολόγησης του πιστωτικού κινδύνου λειτουργεί ως ακολούθως: Αρχικά επιλέγεται με τυχαίο τρόπο ο αρχικός πληθυσμός των μελισσών. Κάθε μέλισσα στον πληθυσμό αντιπροσωπεύει μια υποψήφια λύση για το πρόβλημα επιλογής υποσυνόλου χαρακτηριστικών (των πιο σημαντικών χρηματοοικονομικών δεικτών). Κάθε λύση αναπαρίσταται από ένα δυαδικό διάνυσμα διάστασης m, όπου m είναι ο συνολικός αριθμός των χαρακτηριστικών. Αν ένα ψηφίο είναι ίσο με 1, σημαίνει ότι το αντίστοιχο χαρακτηριστικό έχει επιλεγεί (ενεργοποιηθεί), αλλιώς το χαρακτηριστικό δεν επιλέγεται. Η ποιότητα μετριέται με το μέσο τετραγωνικό σφάλμα ή με την ολική ακρίβεια ταξινόμησης. Το καλύτερο μέλος του αρχικού πληθυσμού είναι η βασίλισσα και όλα τα υπόλοιπα μέλη είναι οι κηφήνες. Eτσι, για κάθε μέλισσα χρησιμοποιούνται οι ταξινομητές και το παραγόμενο μέσο τετραγωνικό σφάλμα και η ολική ακρίβεια ταξινόμησης δίνουν τη συνάρτηση καταλληλότητας.

Επίσης, καθορίζεται ένας αριθμός που αντιστοιχεί στον μέγιστο αριθμό από ζευγαρώματα που μπορεί να κάνει η βασίλισσα σε μία μόνο πτήση ζευγαρώματος. Δύο ακόμα παράμετροι που πρέπει να καθοριστούν είναι ο αριθμός των βασιλισσών και ο αριθμός των νεογνών (απογόνων) που θα γεννήσουν όλες οι βασίλισσες. Στο ξεκίνημα της πτήσης, η βασίλισσα ξεκινάει με κάποια ενέργεια και επιστρέφει στην κυψέλη όταν αυτή η ενέργεια πλησιάσει στο μηδέν. Στο τέλος της κάθε επανάληψης συγκρίνονται οι λύσεις των απογόνων με τη λύση της βασίλισσας και επιλέγεται η καλύτερη λύση για να παίξει τον ρόλο της καινούργιας βασίλισσας (βέλτιστη λύση η οποία δίνει και τον τελικό αριθμό των επιλεγμένων χρηματοοικονομικών δεικτών). Ο αλγόριθμος σταματάει έπειτα από ένα συγκεκριμένο αριθμό επαναλήψεων.

Ο αλγόριθμος βελτιστοποίησης ζευγαρώματος μελισσών εφαρμόσθηκε για την αξιολόγηση του πιστωτικού κινδύνου σε δεδομένα από 1.330 εταιρείες από τη Μεγάλη Βρετανία για την περίοδο 1999 - 2001. Αυτές οι εταιρείες έχουν ταξινομηθεί σε πέντε κλάσεις ανάλογα με την αξιολόγηση του πιστωτικού τους κινδύνου: ασφαλής, σταθερή, φυσιολογική, ασταθής και υψηλού κινδύνου. Στη βάση των διαθέσιμων οικονομικών δεδομένων των εταιρειών, 26 χρηματοοικονομικοί δείκτες (χαρακτηριστικά) χρησιμοποιούνται ως ακριβή μέτρα του εταιρικού πιστωτικού κινδύνου, όπως τα κέρδη προ τόκων και φόρων, ο δείκτης ρευστότητας, η ετήσια μεταβολή σε πάγια περιουσιακά στοιχεία, η ετήσια μεταβολή στο κυκλοφορούν ενεργητικό, το μεικτό περιθώριο κέρδους κ. ά.

Η επίλυση του προβλήματος αξιολόγησης πιστωτικού κινδύνου για τα συγκεκριμένα δεδομένα και με τον αλγόριθμο βελτιστοποίησης ζευγαρώματος μελισσών οδήγησε σε αποτελέσματα που δείχνουν την υψηλή απόδοση της μεθόδου στην αναζήτηση ενός μειωμένου συνόλου χαρακτηριστικών, καθώς χρησιμοποιείται περίπου το 40% όλων των χαρακτηριστικών (10,2 είναι ο μέσος αριθμός χαρακτηριστικών που επιλέγονται) με υψηλή ακρίβεια. Η ολική ακρίβεια ταξινόμησης με τη συγκεκριμένη μέθοδο ήταν ίση με 75,21%. Ενώ χρησιμοποιώντας άλλες μεθόδους ταξινόμησης η ολική ακρίβεια ταξινόμησης κυμάνθηκε από 55,78% - 72,85%.

ΠΗΓΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Οι μέλισσες αποκαλύπτουν τα μυστικά των serial killers

Αν σας ρωτούσαν τι το κοινό έχουν μια μέλισσα και ένας κατά συρροήν δολοφόνος, μάλλον θα δυσκολευόσασταν να απαντήσετε. Οι επιστήμονες του Πανεπιστημίου Queen Mary του Λονδίνου όμως έχουν κάθε λόγο να πιστεύουν ότι ένας βόμβος (είδος αγριομέλισσας, κοινώς μπούμπουρας), όταν μετακινείται προκειμένου να αναζητήσει τροφή, συμπεριφέρεται όπως ένας τυπικός serial killer: δεν πετά ποτέ πάνω σε λουλούδια που βρίσκονται κοντά στη φωλιά του για να μην προσελκύσει εχθρούς στα ίχνη του «σπιτιού» του.

Αποφάσισαν λοιπόν να μελετήσουν την τοπολογία και τη γεωμετρία των μετακινήσεων αυτού του εντόμου, με απώτερο στόχο τη δημιουργία μοντέλων που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν από την Αστυνομία για τον εντοπισμό δολοφόνων, βιαστών, εμπρηστών ή ληστών.

Σύμφωνα με τον υπεύθυνο της έρευνας, βιολόγο Naigel Raine, οι εγκληματολόγοι χρησιμοποιούν αυτή τη μέθοδο εδώ και χρόνια, αλλά «μέχρι σήμερα δεν είχε σταθεί δυνατό να αποδειχθεί η επιστημονική της εγκυρότητα. Τώρα όμως είμαστε σε θέση να δημιουργήσουμε στο εργαστήριο μια διάταξη από ψεύτικα λουλούδια και να καταγράψουμε την πορεία της πτήσης του εντόμου. Χάρη σε αυτά τα στοιχεία θα μπορέσουμε στη συνέχεια να εντοπίσουμε επακριβώς πού βρίσκονται οι φωλιές. Αφού ολοκληρωθεί αυτή η φάση επαλήθευσης του μοντέλου, θα προχωρήσουμε σε νέους πειραματισμούς με στόχο, αυτή τη φορά, την τελειοποίησή του και στο επίπεδο της μαθηματικής σύλληψης».

Στην έρευνα συνεργάζεται και ο Kim Rossmo, πρώην αστυνομικός και νυν καθηγητής Εγκληματολογίας στο Πανεπιστήμιο του Τέξας και γνωστός στους ειδήμονες ως ο εισηγητής μιας πρωτοποριακής μεθόδου σκιαγράφησης του προφίλ ενός εγκληματία που είναι γνωστή ως «geographic profiling»: ο τόπος κατοικίας του εγκληματία προσδιορίζεται αναλύοντας τις τοποθεσίες όπου έχουν διαπραχθεί μια σειρά από εγκλήματα.

Δοκιμάζοντας μάλιστα να ωραιοποιήσουν την εμπλοκή τους σε τέτοιες αστυνομικές έρευνες, οι επιστήμονες ισχυρίζονται ότι η μελέτη της διατροφικής συμπεριφοράς εντόμων όπως οι βόμβοι, ή άλλων ζώων, ενδέχεται να αποδειχθεί ιδιαίτερα χρήσιμη όχι μόνο στους εγκληματολόγους αλλά και στους βιολόγους, καθώς θα τους βοηθήσει να διαπιστώσουν ποιες είναι οι συνθήκες που εξασφαλίζουν την τροφή σε είδη που απειλούνται με εξαφάνιση.

Από τον ΣΠΥΡΟ ΜΑΝΟΥΣΕΛΗ

ΠΗΓΗ

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=21636